Przejście od strat mocy do rocznych strat energii nie przedstawia już większych trudności. Z charakterystyki energetycznej odczytujemy maksymalne straty mocy, występujące w ciągu roku (odpowiadają one maksymalnemu rocznemu obciążeniu na osi odciętych), a następnie mnożymy je przez odpowiednią wartość, co daje nam w rezultacie roczne straty energii. Czas dobieramy z krzywych Głazunowa dla znanego czasu oraz dla współczynnika mocy cos(f) panującego w godzinie szczytu rocznego w danej stacji.